Negra sombra
Cando penso que te fuches,
Negra sombra que m’asombras,
Ò pe d’os meus cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando maxino qu’ês ida
N’o mesmo sol te m’amostras,
Y eres a estrela que brila,
Y eres o vento que zóa.
Si cantan, ês tí que cantas,
Si choran, ês tí que choras,
Y-ês o marmurio d’o rio
Y-ês a noite y ês a aurora.
La lala lalalala la la
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,
Nin m’abandonarás nunca,
Sombra que sempre m’asombras. Nin m’abandonarás nunca,
Sombra que sempre m’asombras.
Relación
Musicalización similarPoema relacionado
Comentarios
Viene de la versión de Xoan Montes. Es una de las primeras interpretaciones en castellano/español de un poema emblemático en gallego; Antoñita Moreno lo llevó a un registro de canción española con acompañamiento orquestal, distinto a las posteriores versiones de raíz gallega (p. ej. Amancio Prada o Luz Casal)